Historia

Historia kościoła po roku 1994.

Dopełnieniem wyposażenia naszego kościoła był montaż  w 1994 r. organów, które ufundowała parafianka, a wykonała firma Nogalskich z Warszawy. Organista  Julian Dragan, ubogaca swoim  graniem liturgię nabożeństw od wielu lat.  W 1995 roku zostało założone w budynku kościoła centralne ogrzewanie. W latach 1998 – 2000 kościół został docieplony i otynkowany z zewnątrz. Zakupiono z ofiar parafian i prywatnych fundatorów Feretrony noszone przez dziewczęta i kobiety w czasie procesji. W roku 2004  z okazji  500 lecie naszej wsi przed wejściem do świątyni zamontowano Krzyż z Figurą Jezusa Miłosiernego, a dookoła kościoła założono kostkę brukową. W sierpniu 2008 roku na stanowisku proboszcza ks. Stanisława Wójcika, który odszedł na zasłużoną emeryturę, zastąpił ks. Jarosław Depczyński. Nowy proboszcz rozpoczął intensywne prace związane z remontem plebanii i budynku kościoła. Dzięki jego staraniom i ofiarności parafian oraz darczyńców założono klimatyzację, wymieniono instalację elektryczną i nagłaśniającą, zmodernizowano nagrzewanie kościoła, wykonano izolację fundamentów, wyremontowano i wzmocniono pokrycie dachowe. Zamontowane zostały w oknach brakujące dwa duże  witraże przedstawiające sceny z życia Jezusa i Maryi oraz kilka mniejszych pod stropem kościoła z wizerunkami świętych; św. Stanisława, św. Kazimierza, św. Michała. Założono witraże w oknach zakrystii.  Witraże zostały wykonane w Pracowni Witraży  „Zarzyckich” w Krakowie. W roku 2009 poddano konserwacji organy, które w tym samym roku uroczyście poświęcił w czasie mszy św. ks. bp Kazimierz Górny.  W następnym roku w dolnej części kościoła powstała Kaplica Przedpogrzebowa z podwójną chłodnią. Zmarli parafianie  spoczywają na cmentarzu parafialnym Wszystkich Świętych w Kolbuszowej lub na Cmentarzu Komunalnym w Kolbuszowej Dolnej.    W 2013 roku po licznych pracach remontowych w piwnicach plebanii powstała salka dla młodzieży z KSM i grup parafialnych. Dziesięć lat później wyremontowano i zaadaptowano dalszą część piwnic na drugą salkę wyposażoną w stół bilardowy. W piwnicach pod kościołem  zainstalowano siłownię dla młodzieży ze Służby Liturgicznej Ołtarza. Wystrój kościoła wzbogacał się od roku 2010 o mozaiki.  Po lewej stronie na ścianie przyległej do prezbiterium powstała mozaika z lilią i obrazem Matki Bożej Nieustającej Pomocy, w prezbiterium mozaika Matki Bożej Niepokalanej. Po prawej  obraz Jezusa Miłosiernego na tle promieni oraz złoty Relikwiarz św. Faustyny, w prezbiterium mozaika z rzeźbą św. Maksymiliana.  Na nowo powstałej  wolno stojącej ścianie Ołtarza Głównego zamontowano  mozaikę przedstawiającą Jerozolimę, umieszczono na niej figurę Jezusa  Ukrzyżowanego (rzeźba i krzyż po renowacji z dawnego ołtarza). Wokół nowego tabernakulum powstała pozłacana Gloria  o owalnym kształcie. Mozaiki zostały zaprojektowane i wykonane w Pracowni Artystycznej Macieja i Piotra Kauczyńskich w Krakowie. Glorię i nową Chrzcielnicę wykonał Stanisław Czaja. Prace zakończono w 2021 roku.                                         

W roku 2023 zamontowano napęd elektryczny do dzwonów stojących na placu przed wejściem głównym do kościoła. Dzwony zostały powieszone w roku 1987 i poświęcone przez bpa tarnowskiego Jana Gucwę. Ufundował je rodak z USA. Noszą imiona Zofia, Jan i Władysław. Dzwony zostały odnowione przez firmę Waldemara Kani z Gniewu. Zakupiono nowe drewniane sporych rozmiarów figurki do stajenki bożonarodzeniowej. Wymieniono stare krzesła w prezbiterium na pasujące do nowego wystroju. O porządek i czystość w kościele oraz na placu przyległym niemal od początku powstania parafii   wraz z parafianami  dba kościelny  Jacek Rząsa.

Nie sposób nie wspomnieć o wyjątkowym obrazie Matki Bożej z Dębu zwanej też Madonną Postrzeloną z kapliczki w lesie. W czasie wojny obraz wiszący na drzewie został ostrzelany przez żołnierza NKWD, ślady po kulach widnieją na desce i blaszanej obudowie. Przez wiele lat zdjęty z dębu poniewierał się po magazynach i śmietnikach. Został cudownie uratowany i ocalony przez parafianina. Po zrekonstruowaniu znalazł miejsce w Kaplicy Świętego Maksymiliana, gdzie oddawana jest mu należna cześć i chwała. W roku 2024 został oddany do gruntownej renowacji. W tej samej kaplicy znajdują się relikwie św. Maksymiliana Kolbe, św. Jana Pawła II, bł. Karoliny Kózki i od 03 marca 2024 roku relikwie bł. Rodziny Ulmów.

W parafii działają grupy parafialne i modlitewne. Adoracyjna Grupa Modlitewna od pierwszego kwietnia 2020 roku trwa codziennie na modlitwie od godziny 15.00 do mszy świętej o 17.00. adorując Najświętszy Sakrament, Koronką do Miłosierdzia Bożego i Modlitwą Różańcową,  prosząc Boga o ustanie pandemii Covid 19, pokój na świecie, zgodę  i ocalenie Polski.  Adoracja nadal jest kontynuowana i trwa godzinę  przed wieczorną mszą św.. W roku 2010 powstały  grupy  MARGARETEK, które modlą się w intencji naszych kapłanów. Od roku 2006 nabożeństwo Pierwszych Sobót prowadzi Grupa Modlitewna. W latach 2011 do 2020 prężnie działała młodzieżowa grupa muzyczna ORATOTIUM, która pięknym śpiewem ubogacała wiele uroczystości. Była wydawana gazetka parafialna ”MAKSYMILIAN” od 2006 do 2009 roku. Miała kolorową okładkę i drukowano ją w nakładzie od 100 do 300 egzemplarzy.

Po piętnastu latach pracy dla parafii Werynia decyzją ks.bp Jana Wątroby został przeniesiony do parafii w Nockowej ks. Proboszcz Jarosław Depczyński.  Parafianie pożegnali go 30.07.23r. m.in. słowami Jana Pawła II „Mając bowiem przed oczami cały okres Twojej posługi, nie możemy wyrazić w pełni naszych uczuć. Byłeś wszak pasterzem ze wszech miar godnym powierzonego Ci urzędu, tak iż wielu może z Ciebie brać przykład”. Podziękowania za piękną pracę duszpasterską i dbałość o stan materialny wyrażały uznanie i podziw dla prac wykonanych pod nadzorem odchodzącego Proboszcza.   

Nowo mianowany Proboszcz ks. Roman Piotr został powitany 13.08.20013r. i otrzymał symboliczne klucze do kościoła z rąk Dziekana ks. Lucjana Szumierza, oraz parafian z życzeniami, aby Bóg błogosławił mu w pracy kapłańskiej i  przydzielonych nowych obowiązkach.